| Us$Y's profile*:+ All The Melodies of ...BlogLists | Help |
|
December 19 マイ ディアレス へเราคลาดกันอีกแล้ว...
วันนี้เป็นวันพิเศษที่หวังว่าอย่างน้อยจะได้พูดประโยคนั้น แต่มันก็ไปไม่ถึงจนได้...
นี่มันเป็นการแสดงความรักภาษาอะไรเนี่ย...
เรานั่งมองมิสคอลอยู่นานมาก โดยไม่รู้จะทำยังไง
เราควรจะอยู่ตรงนั้นเพื่อปลอบใจหรือทำอะไรสักอย่าง... พอนั่งฟังข้อความที่ฝากไว้ มือมันสั่น
รู้ตัวอีกทีก็ร้องไห้ตามไปด้วยซะแล้ว...
เราไม่รู้ว่าความเป็นห่วงทั้งหมดของเราจะส่งไปถึงมั้ย
และเราก็ไม่รู้อีกเหมือนกันว่าความรักของเราจะส่งไปถึงรึเปล่า
อย่าได้คิดเด็ดขาดว่าเราไม่รักไม่ห่วง
เวลาของเรามันเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา วุ่นบ้างวายบ้าง
แต่เราก็ไม่เคยลืมที่จะคิดถึงทุกครั้งที่เรารู้สึกต้องการใครสักคน...
แต่เราไม่อยากให้ลืมวันที่ได้แต่ฝัน
ต้องทุ่มเทแค่ไหนเพื่อให้ได้มีวันนี้
ตอนนี้มันอยู่ในกำมือแล้วจ๊ะ...
ซึ่งมันเป็นสิ่งที่เราแสนจะภาคภูมิใจ
เวลาเจอใครก็เที่ยวเล่าให้คนนู้คนนี้ฟัง
ว่าฝันของคนที่เรารักเป็นจริงขึ้นมาแล้ว...
อยากจะกอดแน่นๆ สักครั้งให้หายคิดถึง
ยิ่งได้ยินเสียงสั่นๆ ในข้อความนั่นแล้ว ยิ่งอยากจะโผไปหาซะเดี๋ยวนั้น
อย่างน้อยเราได้ร้องไห้ด้วยกัน ก็ยังดีกว่ารู้ว่าเธอต้องเช็ดน้ำตาอยู่คนเดียว...
คุณนายจ๋า...
เราขอให้ชีวิตของคุณนายมีความสุขน้า...
ความยากเย็นทั้งหลายทั้งแหล่ มันเป็นบททดสอบว่าเราจริงใจกับความฝันนั้นมากแค่ไหน
เราเป็นคนนึงที่รู้ว่าคุณนายตั้งใจและรักมันไม่น้อยไปกว่าใคร
อีกไม่นานคุณนายก็จะได้ใส่ชุดฟอร์มแห่งความภาคภูมิใจขึ้นไปโบยบินบนท้องฟ้า..
เรายังจำความรู้สึกตอนที่เห็นรูปคุณนายใส่ชุดนั้นยืนหน้ากระจก เรานี่สุดจะปลื้ม...
เรารู้ว่าคุณนายรอคอยวันนี้มาตลอด และมันกำลังจะมาถึงแล้ว...
เราเก็บเงินช้าแล้วก็โตช้าไปหน่อย เลยพลาดไฟล์ตแรกไปอย่างน่าเสียดายที่สุดในโลกใบนี้!
เราขอโทษจริงๆ ที่เราไม่ได้พูดประโยคนี้กับคุณนายวันนี้...
แต่เราเชื่อว่าเราเป็นคนที่ได้อวยพรคนสุดท้ายล่ะ...พิเศษสุดๆ อิอิ
ตอนนี้ที่นู่นคงตีสองแล้ว แต่ตอนนี้ที่นี่อีกสองนาทีเที่ยงคืน...
แฮปปี้เบิร์ธเดย์จ๊ะคุณนาย - เพื่อนรักสุดๆ ในชีวิตของเรา
หวังว่าเราจะได้เจอกัน ได้กอดกัน ได้ร้องไห้ด้วยกัน ไม่คลาดกันแบบนี้อีกนะ
โหยย กว่าคุณนายจะได้มาอ่านก็ผ่านไปปีมะโว้แล้วอะ...
ซอรี่จริงๆ น้า
เลิฟๆ มิสๆ
สู้ๆ น้าสุดที่เลิฟฟฟ เราเป็นกำลังใจให้เสมอจ๊ะ
อย่าลืมมาเม้าท์ เราห่างหายไปนาน เราอาจตกบางข่าว แหะๆ
โย่
ปล. วันนี้คุณครูใจไม่ดีเลยลูก ที่เห็นฮาร์ทขึ้นรถไปแล้วร้องไห้
พอคุณครูเดินไปลูบหัวแล้วบอกฮาร์ทว่าคุณครูรัก ก็เห็นฮาร์ทเอาหน้าไปเช็ดน้ำตาที่หลังคุณพ่อ
คุณครูไม่ได้ตั้งใจจะไม่จูงมือฮาร์ทออกมาส่งนะคะ แต่ครูไม่อยากให้ครูน้ำทิพย์ว่าหนูนะลูก
จริงๆ ครูผิดเองแหละ ที่บอกฮาร์ทว่าจะเดินไปหา แต่กลับจูงอับดุลออกมาแล้วทิ้งหนูไว้ข้างหลัง
พรุ่งนี้คุณครูอั๊สจะจูงหนูเข้าห้องนะคะ อะ...ตอนกลับบ้านด้วย จะไม่ทิ้งหนูอีกแล้ว ครูสัญญาจ๊ะ..
ครูรักหนูนะลูก..
Comments (27)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://us2103.spaces.live.com/blog/cns!B1F1FC02FC67B6B6!729.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|