| Us$Y's profile*:+ All The Melodies of ...BlogLists | Help |
*:+ All The Melodies of US +:*ครูอั๊ส..เธอต้องสู้ต่อไปนะ! |
||||
|
28 February เมื่อ ฉัน เป็น "ครู"นี่เป็นส่วนที่ตัดตอนมาจากรายงานการพัฒนาตนเองของนิสิตในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู เทอม 1
ชื่อพาร์ท คือ บทเรียนที่ได้จากการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู
ไม่ใช่อะไรหรอก แต่พอเขียนเสร็จแล้วมีความสุข เลยอยากเอามาแบ่งปันค่ะ
อ่านจบแล้วคิดกันอย่างไร มาแบ่งปันกันนะคะ
ปล. ด้วยความที่เขียนส่งคณะเลยใช้สรรพนามออกจะทางการหน่อยนะคะ
บทเรียนที่ได้จากการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู การฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ณ โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ ชั้นอนุบาล 1/1 ถือเป็นประสบการณ์ครั้งใหญ่ในชีวิตของข้าพเจ้า เป็นประสบการณ์ที่ให้อะไรกับข้าพเจ้ามากกว่าที่เคยคาดไว้มากทีเดียว การมาที่นี่ทำให้ข้าพเจ้าได้มีมิตรภาพที่ดีเกิดขึ้นใหม่ ทำให้ข้าพเจ้าได้เรียนรู้จากบุคคลรอบตัวที่มีหลากหลายลักษณะ บางแบบเคยเจอ แต่อีกบางแบบที่ยังไม่เคยพบเจอมาก่อน ก็ทำให้ข้าพเจ้ามีบทเรียนชีวิตในการอยู่ร่วมกับคนที่หลากหลายมากขึ้น
ข้าพเจ้าได้ออกมาเห็นโลกอีกใบหนึ่ง โลกใบเล็กของเด็กสามสิบชีวิต ได้มาเห็นมุมมองของคนที่เพิ่งผ่านโลกมาได้แค่ 5 ปี เห็นการพยายามแก้ปัญหา เห็นการพยายามไขว่คว้าหาความรัก เห็นการทะเลาะเบาะแว้งด้วยเหตุผลที่แสนจะเล็กน้อย
ทั้งหมดทั้งมวลล้วนเป็นประสบการณ์และบทเรียนที่ข้าพเจ้าไม่เคยคิดว่าจะได้สัมผัส ความรู้สึกอบอุ่นที่เกิดขึ้นทุกครั้งแค่ได้นั่งอยู่หน้าห้องเรียนแล้วร้องเพลงพร้อมกับเสียงเล็กๆ เหล่านั้น มือเล็กๆ ที่คอยมานวดให้คลายปวดเมื่อย ถึงแรงจะไม่มากนักแต่กลับสัมผัสได้ถึงความรักที่พวกเขาอยากจะมอบให้ หรือแววตาเล็กๆ ที่วิงวอนขอความช่วยเหลือเมื่อเขาทำตัวเลอะเทอะเพราะวิ่งเข้าห้องน้ำไม่ทัน แค่คิดก็บอกได้ว่าน้ำตาซึม คงจะมาจากความรู้สึกที่เป็นสุขทุกครั้งที่นึกถึงกระมัง
หนูน้อยคนหนึ่ง เคยเป็นเด็กที่ใครๆ ต่างก็เรียกว่า “ขี้ขโมย” ไม่เคยได้รับความอ่อนโยนจากใคร มาถึงโรงเรียนร้องไห้ก็โดนตี ไม่เคยมี ไม่เคยได้อะไรอย่างใครเขา อย่าว่าแต่เงินเหรียญ ความรักสักนิดจากพ่อแม่ กว่าจะได้มายังเลือดตาแทบกระเด็น ข้าพเจ้าเห็นเช่นนี้แล้วไม่อาจอยู่เฉยได้ พยายามคิดหาหนทางมากมายที่จะช่วยเหลือ จึงลองเริ่มต้นจากการสัมผัสให้ความรัก แน่นอนว่าถูกปฏิเสธอย่างไม่ใยดี ต่อมาจึงลองพูดคุยหลังจากที่เขาถูกทำโทษเรื่องไปขโมยเงินเพื่อน เล่าเรื่องนางฟ้าประจำตัวผู้ใจดี สังเกตเห็นว่าเขาพยายามบ่ายเบี่ยงไม่ฟัง แต่ข้าพเจ้ารู้ดีว่าเขารับรู้ทุกสิ่ง จากนั้นข้าพเจ้าไม่เคยละความพยายาม ลองมอบความรัก หยิบยื่นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ให้เขารู้สึกว่าตัวเองมีความสำคัญ เอ่ยถึงเขาในห้องเรียน ชมเชยในสิ่งที่เขาทำได้ดีหน้าชั้นเรียน แล้ววันที่เฝ้ารอคอยก็มาถึง วันนั้นขณะที่ข้าพเจ้ากำลังจะกลับบ้าน เด็กๆ ต่างวิ่งเข้ามากอดลากันตามปกติ ข้าพเจ้าเห็นเด็กน้อยคนนี้วิ่งเข้ามากอดข้าพเจ้าด้วยความเขินอายแล้วรีบวิ่งออกไปเล่นต่อทั้งที่เขาไม่เคยทำมาก่อน ความรู้สึกตื้นตันในหัวใจมันทำให้ภาพที่ข้าพเจ้าเห็นเขาวิ่งออกไปมีน้ำตาอยู่ในภาพนั้นด้วย เพราะวันนั้นเขาได้รับรู้แล้วว่าในโลกนี้ยังมีหนึ่งคนที่พร้อมจะมอบความรักให้กับเขา และเขาก็สามารถรักตอบได้อย่างเต็มหัวใจ ตั้งแต่นั้นมา ข้าพเจ้าก็ไม่เคยได้ยินใครเรียกเขาว่า “ขี้ขโมย” อีก ข้าพเจ้ากลับได้ยินแต่เสียงหัวเราะและเสียงเรียก “คุณครูอัส” ที่แสนแจ่มใสพร้อมอ้อมกอดเล็กๆ ที่ข้าพเจ้ารอคอยมาตลอดเป็นการตอบแทน ปล. ครูเห็นแววตาของหนูชัดเจนตอนที่เราโบกมือลากัน นั่นคงเป็นสาเหตุที่ทำให้ครูกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ แต่ถึงเราจะไม่ได้เจอกันแล้ว ความรักของครูยังอยู่กับหนูนะคะ เพราะความรักของหนูก็จะอยู่ในหัวใจครูเสมอจ๊ะ
รัก.
19 December マイ ディアレス へเราคลาดกันอีกแล้ว...
วันนี้เป็นวันพิเศษที่หวังว่าอย่างน้อยจะได้พูดประโยคนั้น แต่มันก็ไปไม่ถึงจนได้...
นี่มันเป็นการแสดงความรักภาษาอะไรเนี่ย...
เรานั่งมองมิสคอลอยู่นานมาก โดยไม่รู้จะทำยังไง
เราควรจะอยู่ตรงนั้นเพื่อปลอบใจหรือทำอะไรสักอย่าง... พอนั่งฟังข้อความที่ฝากไว้ มือมันสั่น
รู้ตัวอีกทีก็ร้องไห้ตามไปด้วยซะแล้ว...
เราไม่รู้ว่าความเป็นห่วงทั้งหมดของเราจะส่งไปถึงมั้ย
และเราก็ไม่รู้อีกเหมือนกันว่าความรักของเราจะส่งไปถึงรึเปล่า
อย่าได้คิดเด็ดขาดว่าเราไม่รักไม่ห่วง
เวลาของเรามันเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา วุ่นบ้างวายบ้าง
แต่เราก็ไม่เคยลืมที่จะคิดถึงทุกครั้งที่เรารู้สึกต้องการใครสักคน...
แต่เราไม่อยากให้ลืมวันที่ได้แต่ฝัน
ต้องทุ่มเทแค่ไหนเพื่อให้ได้มีวันนี้
ตอนนี้มันอยู่ในกำมือแล้วจ๊ะ...
ซึ่งมันเป็นสิ่งที่เราแสนจะภาคภูมิใจ
เวลาเจอใครก็เที่ยวเล่าให้คนนู้คนนี้ฟัง
ว่าฝันของคนที่เรารักเป็นจริงขึ้นมาแล้ว...
อยากจะกอดแน่นๆ สักครั้งให้หายคิดถึง
ยิ่งได้ยินเสียงสั่นๆ ในข้อความนั่นแล้ว ยิ่งอยากจะโผไปหาซะเดี๋ยวนั้น
อย่างน้อยเราได้ร้องไห้ด้วยกัน ก็ยังดีกว่ารู้ว่าเธอต้องเช็ดน้ำตาอยู่คนเดียว...
คุณนายจ๋า...
เราขอให้ชีวิตของคุณนายมีความสุขน้า...
ความยากเย็นทั้งหลายทั้งแหล่ มันเป็นบททดสอบว่าเราจริงใจกับความฝันนั้นมากแค่ไหน
เราเป็นคนนึงที่รู้ว่าคุณนายตั้งใจและรักมันไม่น้อยไปกว่าใคร
อีกไม่นานคุณนายก็จะได้ใส่ชุดฟอร์มแห่งความภาคภูมิใจขึ้นไปโบยบินบนท้องฟ้า..
เรายังจำความรู้สึกตอนที่เห็นรูปคุณนายใส่ชุดนั้นยืนหน้ากระจก เรานี่สุดจะปลื้ม...
เรารู้ว่าคุณนายรอคอยวันนี้มาตลอด และมันกำลังจะมาถึงแล้ว...
เราเก็บเงินช้าแล้วก็โตช้าไปหน่อย เลยพลาดไฟล์ตแรกไปอย่างน่าเสียดายที่สุดในโลกใบนี้!
เราขอโทษจริงๆ ที่เราไม่ได้พูดประโยคนี้กับคุณนายวันนี้...
แต่เราเชื่อว่าเราเป็นคนที่ได้อวยพรคนสุดท้ายล่ะ...พิเศษสุดๆ อิอิ
ตอนนี้ที่นู่นคงตีสองแล้ว แต่ตอนนี้ที่นี่อีกสองนาทีเที่ยงคืน...
แฮปปี้เบิร์ธเดย์จ๊ะคุณนาย - เพื่อนรักสุดๆ ในชีวิตของเรา
หวังว่าเราจะได้เจอกัน ได้กอดกัน ได้ร้องไห้ด้วยกัน ไม่คลาดกันแบบนี้อีกนะ
โหยย กว่าคุณนายจะได้มาอ่านก็ผ่านไปปีมะโว้แล้วอะ...
ซอรี่จริงๆ น้า
เลิฟๆ มิสๆ
สู้ๆ น้าสุดที่เลิฟฟฟ เราเป็นกำลังใจให้เสมอจ๊ะ
อย่าลืมมาเม้าท์ เราห่างหายไปนาน เราอาจตกบางข่าว แหะๆ
โย่
ปล. วันนี้คุณครูใจไม่ดีเลยลูก ที่เห็นฮาร์ทขึ้นรถไปแล้วร้องไห้
พอคุณครูเดินไปลูบหัวแล้วบอกฮาร์ทว่าคุณครูรัก ก็เห็นฮาร์ทเอาหน้าไปเช็ดน้ำตาที่หลังคุณพ่อ
คุณครูไม่ได้ตั้งใจจะไม่จูงมือฮาร์ทออกมาส่งนะคะ แต่ครูไม่อยากให้ครูน้ำทิพย์ว่าหนูนะลูก
จริงๆ ครูผิดเองแหละ ที่บอกฮาร์ทว่าจะเดินไปหา แต่กลับจูงอับดุลออกมาแล้วทิ้งหนูไว้ข้างหลัง
พรุ่งนี้คุณครูอั๊สจะจูงหนูเข้าห้องนะคะ อะ...ตอนกลับบ้านด้วย จะไม่ทิ้งหนูอีกแล้ว ครูสัญญาจ๊ะ..
ครูรักหนูนะลูก..
15 September แทงข้างหลัง : ทะลุ : ถึงหัวใจเดือนที่แล้ว เพลงแทงข้างหลังทะลุถึงหัวใจ ได้รับการเปิดทุกช่วงดีเจ
เรื่องราวของเพลงเล่าถึงชายหนุ่มคนนึง
โดน สาวคนรักชิ่งตีจากไปหาคนใหม่
ชายหนุ่มนั่น ใช้ความทรงจำเข้าโจมตีตัวเอง
แพทย์ระบุว่า มีอาการผิดปกติทางระบบประสาท..
เมื่อวันก่อนอัสมีโอกาสได้ดูโทรทัศน์รายการนึงทางช่องเคเบิลอักษรอังกฤษ 3 ตัว
รายการเล่าเรื่องเกี่ยวกับชายหนุ่มอายุประมาณ 17
โดน ใครจากไหนก็ไม่รู้วิ่งปรี่เข้ามาประชิดตัว แล้วใช้มีดแทงกะซวกเข้าที่หลัง
ชายหนุ่มนั่น ถูกนำส่งโรงพยาบาลทันที
แพทย์ระบุว่า คมมีดที่จ้วงลงไปกลางหลัง ดูท่าจะทะลุถึงหัวใจ..
"ฉันเหมือนคนไม่มีกำลังและหมดแรง จะยืนจะลุกจะเดินไป..."
ชายหนุ่มถูกหามมาที่ห้องฉุกเฉิน พยายามเล่าให้หมอฟังถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ชายหนุ่มถูกหามมาที่โรงพยาบาลระบบประสาท นั่งน้ำตาไหลนึกถึงคนรัก
"ฉันเหมือนคนกำลังจะตายที่ขาดอากาศจะหายใจ..."
ชายหนุ่มกำลังจะหมดลม เพราะปอดรั่ว ไม่ยอมทำงาน
ชายหนุ่มกำลังจะหมดลม เพราะแรงสะอื้นและอาการทุรนทุราย "ฉันเหมือนคนที่โดนเธอแทงข้างหลัง แล้วมันทะลุถึงหัวใจ..."
ชายหนุ่ม ข่มความเจ็บปวด หลับตาทั้งที่ยังขมวดคิ้ว
แพทย์เจาะท่อช่วยให้ปอดทำงาน เตรียมเข้าห้องผ่าตัด
ชายหนุ่ม จมอยู่กับความเจ็บปวด เพ่งดูรูปถ่ายบ่อยๆเพื่อเตือนให้นึกถึงสิ่งที่ผ่านไปแล้ว
แพทย์ให้ยาปฏิชีวนะ เพื่อให้หลับและกลับมาควบคุมตัวเองได้บ้าง "เธอจะให้ฉันมีชีวิตต่อไปอย่างไร..."
ใช่ บาดแผลที่เธอทำไว้ ทำให้ทุกวินาทีของฉันเจ็บปวดเหลือเกิน
ใช่ บาดแผลที่ฉันสร้างขึ้นเอง ทำให้ฉันเจ็บปวดเหลือเกิน แต่ก็อดโทษเธอไม่ได้ "เสียใจแค่ไหน ถ้าอยากรู้บอกเธอได้คำเดียว..."
อยากตาย.. เตรียมเข้าตะรางเถอะพ่อคุณ..
ถ้ายังไม่โดนคมมีดจริงๆ
เสียใจแค่ไหน ก็ยังไม่ต้องไปคิดอยากตายหรอก..
เพราะคนที่โดนจริงๆ ยังสู้กับความเจ็บปวดบนผิวกายนั้นด้วยจิตใจที่เข้มแข็ง
ยืนยันจะสู้กับความเจ็บปวดนั้นยิบตา..
มองโลกนี้อย่างเข้าใจ
แล้วจะรู้ว่าเดี๋ยวทุกอย่างก็จะผ่านไป
ไม่มีอะไรยั่งยืนทั้งนั้น
รักตัวเองให้มาก
แล้วส่งพลังความรักนั้นสู่คนอื่นๆ
โลกจะได้น่าอยู่นะคะ
ไม่มีอะไรจะดีเท่ากับความรักที่เปี่ยมไปด้วยเมตตาอีกแล้ว
ความเมตตาจะช่วยให้เรารักษาความรักนั้นไว้อย่างสงบสุข
และเมื่อความรักจากไป ความเมตตาก็จะช่วยให้เรามองมันอย่างยินดี...
ขอให้ทุกคนมีความสุขกับชีวิต ด้วยการอยู่กับปัจจุบันอย่างอ่อนโยนนะคะ
-อั๊ส- 16 May 'everything is nothing'ถ้าพี่โหน่งปลื้ม 'less is more'
อัสก็น่าจะเหมาะกับ 'everything is nothing'
ถ้ามีคนถามว่าทำไม
ก็คงจะตอบอย่างพี่โหน่งล่ะมั้ง
"ลองคิดดูสิ"
นี่เป็นเวลาที่เราควรจะนอนแล้ว แต่ทำไมยังมานั่งพิมพ์ก๊อกแก๊กๆ
ง่วงนะ แต่...แต่อะไรดีอะ 55 ช่างมัน
ช่วงนี้มีข่าวดีหลายอย่างเกิดขึ้น
- บี๊ได้ออกอัลบั้ม หลังจากเหนื่อยมานาน...ดีใจด้วยจริงๆ นะ ^_^
- ฮอลล์หลุดบ่วงพิศวาสมาได้...เย่!
- มุกได้เป็นเฟรชชี่วิศวะ จุฬาฯ น้องเราเอ๊งงงงงงงงงงง
- แฮ็คมีกิ๊กเป็นสาวใหญ่ (จริงๆ แล้วเป็นเรื่องที่กำลังห่วงมากกว่านะ)
- ได้ดูบุญชูรอบสุดท้าย...ขอบคุณมากเฟอม!
- ได้ดูฟ้าจรดทรายละครเวทียิ่งใหญ่แห่งปี...ฟรี!!
- ค้นพบวิธีหาหมอโดยไม่ต้องไปตอนเที่ยงคืน
- ได้ตัดผมทรงใหม่ ทรงคุมิ เหยย จะดีเหรอ!
- ได้ร้องเพลงงานดนตรีในสวน...มีความสุขจัง ^^
- ได้ทำงานนิตยสารอย่างที่ฝัน
- มีผมม้าเป็นของตัวเองงงงง สำเร็จ!
ทำไมเราถึงได้โชคดีแบบนี้นะ
ขอบคุณอั๊สมากนะ ที่เลือกนึกถึงแต่ความสุข...
^_^
a day ฉบับของเล่น กำลังเดินหน้าไปพร้อมๆ กับพวกเรา Junior 4
นอกจากความสามารถและประสบการณ์ที่เพิ่มๆๆๆ ไม่มีหยุดแล้ว
มิตรภาพดีๆ ก็ค่อยๆ เพิ่มมากขึ้นโดยที่พวกเราไม่รู้ตัวเช่นกัน
ความรู้สึกที่อยากไปออฟฟิศเพื่อฟังเรื่องตลกของทุกคน มันก็เพียงพอที่จะทำให้อยากไปทุกวัน
ทั้งๆที่รถติด แถมเดี๋ยวนี้ฝนก็ตก จนไม่มีใครอยากจะไปส่งแล้ว
เอาน่า...อีกเดือนเดียวเองค่ะป๊า ^^
คุณมาสึโกะคะ
บางทีนะ...ถ้าคุณมาสึโกะอดทนกับความกดดันที่บ้านอีกสักนิด
ก็คงไม่ต้องเจอความโหดร้ายมากมายขนาดนั้น
ชีวิตคน ต้องเจอบททดสอบความอดทนแทบจะตลอดเวลา
อดทนที่จะไม่พูด อดทนที่จะไม่โกรธ อดทนต่อความหิว อดทนต่อสภาวะกดดัน อดทนต่อความต้องการ
ทุกวันนี้ เรากำลังอยู่ในระหว่างการทดสอบความอดทนที่จะไม่พูด
ยากจริงๆ
ด้วยความเคยชิน เรามักจะพูดพร่ำทำเพลง
อธิบายอะไรยาวๆ
ทั้งๆที่รู้นะ ว่าคนฟังเค้าเริ่มเบื่อแล้ว ก็ต้องพยายามบิ๊วท์ให้มันกลับมาฟังใหม่
เพื่อ???!?!!
ทุกครั้งที่ทำแบบทดสอบนี้ ต้องหยิบยกพี่ลิง 3 ตัวขึ้นมาช่วยตลอด
พี่ลิงปิดปาก
พี่ลิงปิดตา
พี่ลิงปิดหู
ช่วยได้มาก
ทุกข์และความกังวลใจลดลง 85%
ชีวิตทุกวันนี้เรียบง่าย+เบาสบายขึ้นเยอะเลย
ตอนนี้มีกฎประจำตัวอยู่ 5 ข้อ
1. ไม่บ่น
2. ไม่ร้องทุกข์
3. ไม่อยากรู้ความลับของใคร
4. ไม่บอกความลับของตัวเองกับใคร
5. อยู่กับตัวเอง ณ ขณะปัจจุบัน
อ่านหนังสือเค้าบอกว่า ทำความดี กับยึดมั่นในความดีไม่เหมือนกันนะ
อย่าไปยึดมั่น ยึดติด แค่คิดแล้วทำ
มีกฎก็ทำตามกฎ ไม่ใช่ยึดกฎ
เมื่อวานไปตัดผม เค้าต่อยกันจริงจัง จมูกงี้เลือดท่วม
เฮ้อ...จะไปเอาชนะกันทำไม
ในเมื่อเอาชนะตัวเองให้ไม่โกรธยังทำไม่ได้เลย
ฝนตก...
ชอบเวลานั่งอยู่ในรถแล้วฝนตก
มองไปเลนข้างๆ เห็นรถทุกคันที่สวนมามีที่ปัดน้ำฝนโยกๆ โบกๆ ตามจังหวะ
เพลินจังเลย
ชอบมากกก...ไม่ได้ล้อเล่นนะ
ขอบคุณมากทุกคอมเม้นต์นะคะ
'm still waiting for u'
20 January ข้ามปี--กระโดดดึ๋งๆดูชื่อบล๊อกคราวนี้สิ
นึกถึงทิกเกอร์จัง
กระโดดดึ๋งๆ..
มีแต่คนทักว่าทำไมไม่อัพสเปซ
ก็เลยรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบ อิอิ
.............
วันนี้ไปดูหนังเรื่อง ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
เป็นหนังดีมากในความคิดอัสเลยนะ..
ดูแล้วน้ำตาคลอตลอดทั้งเรื่องเลย
มันทั้งอิ่มใจ ทั้งตื้นตัน ทั้งภูมิใจ ระคนกัน
แนะนำให้ไปดูกัน
อาจจะดูไม่รู้เรื่องบางตอนเพราะชื่อตัวละครชวนให้ปวดหมอง
แต่ดูๆไปมันได้แง่คิดตลอด
ลองไปดูกันนะจ๊ะ..
..............
เวลาผ่านไปเร็วมาก
เปลี่ยนมือถือไปแล้วไม่รู้กี่เครื่อง
เปลี่ยนทรงผมไปแล้วสี่ห้าทรง
จนมาเป็นบ๊อบกระชากใจ
แรกๆ ดูน่ารัก เด็กจังเลย
เวลาผ่านไป เริ่มเป็นหมวกกันน๊อค
อีกซํกพัก ก็อาจจะมีคนทักผิดเป็นพี่ช่าได้
หืม
เซ้ว จิงๆ
แต่แฮปปี้
ได้ทำอะไรที่อยากทำมานาน หลังจากเป็นเจ้าแม่ผมซอยมาหลายปี
เริ่มรักผมทรงนี้ขึ้นมา หลังจากมีคนมาช่วยเพิ่มความมั่นใจ
ร่างกายมันก็แค่ภายนอก เด๋วอ้วนเด๋วผอม
มันจะไปวัดอะไรได้
มันต้องมาดูที่ใจนี่
ไม่เคยแฟบๆ พองๆ มันคงที่มายี่สิบเกือบยี่สิบเอ็ดปีแล้ว
เด๋วก็หาว่าศัลยกรรมบ้างล่ะ
เด๋วก็บอกว่าสิวขึ้นบ้างล่ะ
เด๋วก็คิดว่าหน้าบานบ้างล่ะ
เด๋วก็ทักว่าผมทรงอะไรของเธอบ้างล่ะ
ดูๆเหมือนชีวิตวุ่นวาย
แต่จิงๆแล้วสนุกดี
ร่างกายมันก็เปลี่ยนของมันไปได้เรื่อยๆ
คนก็มองไป คิดไป ร่างกายเราก็กลายเป็นศิลปะให้คนมองไปได้อีกแบบนึง
แล้วเคยคิดบ้างมั้ย
ว่าคนที่สวยจับจิต น่ารักจี๊ดใจ
ผ่านไปสามสิบสี่สิบปี
เค้าก็เป็นคนแก่คนนึง เหมือนที่เราเห็นกัน
รักกันแทบตายเธอหล่อจังเลยย อย่างกะแบรดพิทท
โอ๊ววเธอนี่งามเหลือเกินดั่งนางฟ้ามาโปรดโลกมนุษย์
แล้วไง
แบรด พิท ก็ต้องแก่
นางฟ้านางนั้น ก็ต้องตาย
อย่ามองตรงนั้นน
มาดู มารู้จักกันที่ใจนี่!
จะได้รักกันนานๆ
รู้จักกันนานๆ
มีกันไปนานๆ
เนอะ..
ขอบคุณมากนะที่รักกันที่ใจ
ไอเลิฟยู!
.............
ข้ามปีแล้วสินะ
ปีนี้ก็จะยี่สิบเอ็ด
อีกเก้าปีก็จะได้แต่งงานแร้ววๆๆ
(หมอดูบอก)
ไม่เกี่ยวๆ
อยากให้ทุกคนมีความสุข
ทิ้งความทุกข์ไว้กับปีที่แล้ว
เตรียมรับอุปสรรคใหม่ๆ
แล้วเตรียมรับมือฟันฝ่าให้ผ่านพ้น
ชีวิตคนไม่พยายาม ไม่สำเร็จหรอก
อย่าทะเยอทะยานมากจนต้องทุกข์ใจ
เอาแค่รู้ตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่ก็น่าจะพอ
.............
น้องรักถ้าได้เข้ามาอ่าน
อยากให้จำไว้
ว่าชีวิตคนไม่ได้ยาวมากขนาดนั้น
ไม่ได้ยาวถึงขนาดที่เราควรจะเสียเวลา
ทนอยู่กับทุกข์เป็นเดือนๆอย่างไม่รู้จุดจบ
อนาคตเป็นยังไงเราต้องกำหนดเองเลือกเอง
พี่สาวมีแต่ความรักและความห่วงใย
ทำได้แค่มองอยู่ห่างๆ
ได้แต่หวังให้น้องรักเห็นทางสว่างที่พี่สาวพยายามชี้ให้เดินตาม
อย่ามีความสุขแค่วันนี้
เพราะวันพรุ่งนี้ก็ยังมีอีกมาก
รักเสมอจ๊ะ
...............
ตอนนี้มีความสุขมากขึ้น
เพราะคงจะเริ่มมองอะไรที่ดูสดใส
ก็เลยเริ่มมีเพื่อนแบบที่ไม่ได้มีมานาน
เริ่มได้ใช้ชีวิตมหาลัยอย่างชาวบ้านเค้า
เป็นปีใหม่ที่เริ่มต้นได้สวยมาก
ขอบคุณตัวเองที่ยอมเปิดใจให้กว้าง
ขอบคุณเพื่อนๆที่ยังไม่เบื่อเราไปซะก่อน
สวัสดีปีใหม่นะคะทุกคน
คุณธรรมนำใจ
ใช้ชีวิตพอเพียง
หลีกเลี่ยงอบายมุข
ปล. ครุ แปลว่า หนัก
ไม่เถียงแล้ว..
แต่ขอเพิ่มเป็น โคดครุได้มั้ย..แง้วๆ
^_^
ใคร..สักคนที่เกิดมาเพื่อผูกพัน
ใครที่เกิดมาคู่กับฉัน
ใครคือคนนั้นช่วยมา..ทำสื่อดนตรีให้ที
แหะๆ..
แล้วจะยอมโผล่มามั้ยเนี่ยถ้ารู้ว่าเยอะขนาดไหน??
ฮ่าฮ่าฮ่า
.....
โชคดีกันทุกผู้ทุกคนนะจ๊ะ!!
06 October ทัพฟ้า คู่ไทยเพลงเพราะมั้ย..
อิอิ
^_^
ไม่ได้ชมตัวเองนะ
แต่อยากจะบอกว่าเพลงนี้พี่เที๊ยงแต่งได้เพราะจริงๆ
ขอบคุณมากนะคะ
ไม่ได้อัพนานเลยเนอะ
เพิ่งสอบเสร็จ
บวกรายงาน ที่เคลียร์ส่งเสร็จครบ
สุดยอดด
ความรูสึกแบบนี้รอคอยมานานแล้วจ้า
มาอัพบลอกก็ไม่รู้จะเขียนไร
เอานิ้วเขี่ยๆคีย์บอร์ดไปมา
เอางี้
นั่งฟังเพลงไปนะจ๊ะ
ฮ่าๆ
มันเพราะจริงๆไม่เชื่อฟังสิๆๆ
ไปดูเวิล์ดเทรมเซนเตอร์มา
สะเทือนใจจังเลย
หนังไม่ค่อยลื่น แต่ดูแล้วกระชากอารมณ์ใช้ได้เลยนะ
อยากดูเดธโน๊ตจังเลย
ท่าทางจะต้องรอซื้อแผ่นมาดู
มีแต่คนบอกหนุกๆๆๆ
แล้วเราจะทำไงล่ะเนี่ย
T_T
ได้แต่ดูหนังแผ่นอยู่กะบ้าน
ซีรี่ย์เกาหลี จีน ญี่ปุ่น ฮ่องกง ไทย(พรุ่งนี้ไม่สายฯ55) กองเต็มบ้านไปหมดแล้ว
แต่อัสชอบนะ
แหะๆ
ใช่ๆได้ดูรอยรักรอยอดีตที่บี้กับมิวเล่น
น่ารักดีนะ
ชอบเนื้อละครแบบนี้แหละ
ที่เกลียดๆแล้วรักก็กัน
น่าร้ากกก
เพลงของบี้ก็เพราะมากนะ
ไอ นี้ด ซึม บาดี้ ...
ว้าวๆ
พระเอกเรื่องนี้โมโหตลอดเลยอ่า
น้องมิวเล่นดีนะ
โชคดีที่ได้เล่นกับพี่ๆนักแสดงเก่งๆทั้งนั้นเลย
ขอให้มีความสุขกับงานนะจ๊ะ
และแก้วตาพี่
หืมม
น่ารักขนาดดด
ชอบมากกเลยยย
ติดดามอ่านในหนังสือพิมพ์เช้าเย็น
แล้วคิดดู
มันมาวันเดียวกัน
เปลี่ยนช่องไปเปลี่ยนช่องมา
ปวดหัวจิง
โชคที่ละครช่องห้าจบเร็วหน่อย
ทุกคนเป็นไงบ้างสบายดีมั้ย
ช่วงนี้น้ำท่วมตั้งหลายที่
ใครมีโอกาสช่วยได้ พยายามช่วยเหลือกันนะคะ
อัสกำลังจะมีคอนเสิร์ตที่ศูนย์วัฒนธรรมกับวงดุริยางทหารอากาศ
"ทัพฟ้า คู่ไทย"
เครื่องดนตรีตั้ง80กว่าชิ้น
ไปซ้อมมาแล้ว
กดดันมากเหมือนกันนะ
งานใหญ่กว่าที่เราคิดเยอะเลย
นีกร้องที่ร่วมงานอาทิ พี่ศรันย่า พี่อิศริยา คูประเสริฐ
พี่พลพล พี่ฟอร์ด สบชัย พี่ผุสชา
แล้วเราเนี่ย
นักร้องชั้นผู้น้อย
ต้องพยายามกันหน่อยยย
เค้าอุตส่าห์ไว้ใจให้เราทำงานนี้แล้ว
ต้องไม่ให้ทุกคนผิดหวัง!
เมื่อวานไปงานแถลงข่าว
ไม่คิดว่ามันจะงานใหญ่ขนาดนี้
ท่านผบ.ทอ. กับท่านเส มาร่วมงานแถลงข่าวด้วย
แล้วเราต้องร้องเพลง
ปากงี้สั่นงึกงักเลย
ฮ่าๆ
ทหารนั่งกอดอกฟังกันหน้านิ่งมาก
โอย
เอาล่ะ
ได้เวลาพัฒนาตัวเองแล้วล่ะ
ถ้าเราทำงานนนี้ได้ดี
ก็แสดงว่าฝีมือการร้องเพลงของเรารุดหน้าไปอีกสามขั้นเลยมั้ง
อิอิ
ขำๆนี่ แต่แอบจริงนะ
สู้ๆ สู้ตาย
^_^
...........
ใครอกหักขอให้รักเป็น
ใครป่วยขอให้หายดี
ใครทุกข์ขอให้กลับมายิ้มได้
ใครกลัวติดเอฟขอให้ได้เอ(บีก็ได้)
ชีวิตมันต้องก้าวไปข้างหน้านะจ๊ะ
หยุดย่ำอยู่กับที่เมื่อไหร่
ก็เตรียมตัวfailเมื่อนั้นล่ะพี่น้องง
(ไม่ใชพี่น้องเดอะสตาร์ ขอคอนเฟิร์ม)
โชคดีนะทุกคน
อยากให้ทุกคนคิดบวก
เกิดอะไรไม่ดีก็คิดมันไปในแง่ดี
จะได้มีกำลังใจที่จะใช้ชีวิตต่อไป
รักพ่อแม่
รักตัวเอง
รักคนอื่น
รักให้เป็น
นะจ๊ะๆ
เพลงเพราะเน้อออ
ฮ่าๆ
ไปละ
โชคดีนะทุกคนน
เปิดเทอมเจอกัลล!!
เอ้ยย
งานวิจัยยย
แป่ว!
23 July GeR OvAMEของคุณน้ำจืดช่วงนี้น้ำหนักลดแล้วว หายไปประมาณเกือบสามโล เหมือนน้อยแต่แอบเยอะอยู่นาสำหรับเรา ตะก่อนต้องใส่ชุดให้ดูผอม ตอนนี้พยายามใส่ให้ดูมีเนื้อมีหนัง อิอิ วิธีคืออะไรรู้ป่าวว ทำตัวเครียดๆตอนเย็นแล้วไม่กินข้าว ได้ผลชะงัด.. แต่ไม่แนะนำให้ทำนะ ไม่ดีต่อสุขภาพจิตเท่าไหร่.. ออกกำลังกายแทนดีกว่านะๆๆ อาทิตย์หน้าจะสอบแล้ว ทั้งหลักสูตรและstatมาวันติดๆกัน ช่างน่าตื่นเต้นอะไรเช่นนี้ ใครจะสอบขอให้โชคดีน้าา คืนนี้ไม่ค่อยอยากนอนดึก คงไม่ควรเกินตีหนึ่ง.. อีกสองนาทีตีหนึ่ง สำหรับบางคน คงยังเพิ่งหัวค่ำ แต่บางคน คงรู้สึกว่าดึกมากแล้ว หรือ.. สำหรับบางคน เคยรู้สึกว่าไม่เห็นจะดึก แต่ใครอีกคน เพิ่งรู้สึกว่านี่ยังหัวค่ำเอง รอคอยอะไรซักอย่าง มันทำให้รู้สึกหวิวๆบ้างมั้ย หรือเพราะเรายังไม่แข็งแกร่งพอ แก๊งชะนีเค้ายังรอทางเดินแห่งรัก เราก็ต้องรูู้็จักรอบ้างแหละเนอะ แต่ถ้าเป็นอะไรที่รู้ว่ารอแล้วแทบจะไม่มีหวัง อย่าไปรอซะดีกว่า เอื้อมคว้าสิ่งที่เราเห็น และที่มันมีจริงก็น่าจะพอ รู้อะไรที่ควรรู้ รับอะไรที่ควรรับ ไม่ต้องไปหวัง ไม่ต้องไปรอ ไม่ต้องไปฟัง ไม่ต้องไปรับรู้อะไรทั้งนั้น ฉันมีความสุขเหลือเกินคืนนี้ เห็นด้วยมั้ย.. ^_^ ขอให้ทุกคนมีความสุขกับสิ่งที่พึงมี ไม่ต้องพยายามมีความสุขกับสิ่งที่ไม่มีทางมีหรือเป็นไปไม่ได้ บางครั้งการไม่มีคุณค่าสำหรับใครคนนึง อาจทำให้เรารู้สึกเจ็บช้ำ แต่อยากให้มองดูคนรอบข้างที่เค้ายังรู้สึกรักและชื่นชมเราเสมอ อย่าไปหวังอะไรที่เป็นไปไม่ได้ เสียใจเปล่าๆ เสียเวลาเปล่าๆ ย้ำอีกครั้ง แค่เลือกที่จะไม่รู้ และเลือกที่จะไม่ฟัง รักตัวเองบ้างเถอะ รักตัวเองด้วยตัวเอง เป็นตัวเองอย่างมีความสุข ไม่ต้องไปสนว่าใครจะรักหรือชื่นชมเรามั้ย มีความสุขเล็กน้อยด้วยการชื่นชมตัวเองบ้าง ถ้าใครไม่ยิ้มให ้ก็ยิ้มให้ตัวเอง ถ้าไม่มีใครคอยบอกรัก ก็บอกกับตัวเองได้ ไม่ได้เสียสติ แต่มีความสุข.. "ขอสักทีที่เป็นฉัน..ฉันจริงๆ" |
|
|||
|
|